Strontklus.

Zoals al ooit eerder geschreven, ik mocht ergens net zo veel koeienstront weghalen als ik nodig had voor onze nog aan te leggen groentetuin.
En omdat het vandaag weer zo’n prachtig mooie dag was vond ik het tijd worden om dat ook te doen. Die mesthoop ligt een paar honderd meter van ons huis af, ver genoeg om geen last te hebben van eventuele stank en dichtbij genoeg om het met de trekker op te halen.
Prachtig mooie oude gecomposteerde stront, heerlijk.

Met dit mooie weer zou je haast in de val trappen om al met de tuin bezig te gaan, maar we doen dat nog maar niet.
Dit weer is exceptioneel en zeker niet normaal, ook volgens de meer dan 80 jaar oude maar nog erg krasse kasteel bewoner. En zo’n man kan het weten zou ik toch zeggen.
Er komen nog andere tijden want het is nog lang geen voorjaar, voorspelde hij.

En het raadsel van gisteren over het merk slang is gelukkig ook opgelost.
Ik kreeg van een onmiskenbaar deskundige Peet een mailtje met de volgende inhoud:

waarde dick,

zo aan de foto te zien (vooral de rechterkant) lijkt het mij een typisch
exemplaar van de valentijnsslang. normaal gesproken komt die alleen rond 14
februari voor.

wees gegroet,

peet

Serpent.

De kat lag te grommen en te knorren en de hond stond zenuwachtig te blaffen. Wat zou er aan de hand zijn, want dat doen ze niet zo maar. Paniek, er ligt een slang.

Ik zag hem liggen, een slang van wel bijna een meter lang. Geen adder zo te zien, dus met de giftigheid zal het wel meevallen. Maar toch, je weet maar nooit, heb ik hem maar niet met de hand opgepakt.

En toch moet hij daar weg, ik wil hem niet zo dicht bij huis hebben. Nu kan ik, zoals in genesis 3 vers 15 staat, die slang de kop vermorzelen maar dat vind ik dan ook weer zo drastisch. Maar toch wilde ik hem voor eens en voor altijd de toegang tot mijn privé paradijs ontzeggen.

Dus heb ik hem met een lange stok een grote zwieper gegeven zodat hij aan het andere einde van de tuin in de wildernis terecht kwam. Ik neem aan dat hij geen ruggengraat heeft die kan breken.

Vanmorgen lag er weer één in de warme zon te bakken. Dezelfde?

Mooi.

Ja, dat was het : mooi, erg mooi. En dan heb ik het over het weer op deze zondag.

Als je ’s morgens wakker wordt en je zie buiten bovenstaand uitzicht met nevelen in het dal dan weetje dat het goed komt.
Dan wordt het een stralend zonnige dag. Een mooie dag voor een lange wandeling door de omgeving.

Dan kunnen we voor het eerst weer buiten eten en dan zoeken we zelfs de schaduw al weer op.

En dan kan ik daarna voor het eerst weer een beetje aanbruinen tijdens mijn onvermijdelijke schoonheidsslaapje.

En dan denken we:”het leven is zo gek nog niet”.

DMM.

Het wordt weer DMM tijd.
Ik zag de pootaardappelen alweer in de winkels liggen, dus het voorjaar en de planttijd komt er aan. Dat is het sein dat we de nodige voorbereidingen moeten treffen, want ook hiervoor geldt weer dat voor er wat kan gebeuren er ook eerst weer van alles moet gebeuren.

De plantvakken moeten eerst nog gemaakt worden. Ik heb bij de doehetzelfzaken dingen gevonden om borders mee af te zetten en die zijn volgens mij ook uitstekend geschikt om die vakken te maken.

Maar omdat ook deze tuin niet vlak is moet er eerst weer gewaterpast en gegraven worden en dat is een mooi klusje voor de tuinvrouw.

Telefoonstrijd.

Het was een hard gevecht, onze strijd met Orange en dus France telecom.
Maar het lijkt er op dat we als overwinnaars uit het strijdperk treden.

Het ging om de internetsnelheid. Sinds we hier wonen hebben we recht op 2 Mb per seconde, dat is niet veel zullen de Nederlanders misschien zeggen maar wij waren er blij mee. Een ongekende downloadsnelheid.

Maar na de kerstdagen ging het bergafwaarts met die snelheid, soms was het niet meer als 500 kb en dat is te weinig om fatsoenlijk uitzending gemist te kunnen kijken.

Mijn telefoontjes naar de helpdesk haalden niets uit. “nee, de lijn is goed en verder kunnen we u niet helpen” dat kreeg ik steeds te horen.
Totdat Diny zich er mee bemoeide en er hoogstpersoonlijk achteraan belde. Toen wilden ze wel. Specialisten van Orange probeerden een paar keer telefonisch tot een oplossing te komen en toen dat niet lukte werd er een heel team servicemonteurs op ons af gestuurd.
En dat heeft geholpen, volgens zeggen zaten er in de lijn van de centrale tot hier diverse kleine foutjes die samen een groot probleem vormden.

Vandaag kwam er nog weer een monteur om wat door te meten en vond hij uit dat mijn (spiksplinternieuwe) telefoon een storing had. Hij deed het dan ook niet meer toen ik het uitprobeerde. Aangezien dat toestel het een kwartier daarvoor nog wel deed vroeg ik die monteur wat hij gedaan had waardoor de telefoon nu stuk was.
Hij wist van niks, vond dat ik hem maar voor garantie terug moest brengen want over telefoontoestellen ging hij niet en ging er als een haas vandoor.

Gelukkig kon ik het apparaat zelf resetten en toen deed hij het weer. Dat was toch wel een minpuntje.

Maar de snelheid is nu eindelijk zoals het behoort te zijn.
En zelfs werden we getipt dat we hier 8 Mb/s konden krijgen, een kwestie van één telefoontje naar de klantenservice en het moet geregeld zijn.
We zijn benieuwd.

En oh ja, die kapotte computer doet het nu maar zo wel weer. Eén telefoontje naar Peet is blijkbaar al voldoende om een storing op te lossen. Magisch!

Sloten slopen.

De zijdeuren van de serre zitten op slot. De sleutels zouden volgens de verkopers in een sigarendoosje moeten liggen dat weer te vinden zou zijn in de garage.
Hoe we ook zoeken, geen sigarendoos en dus ook geen sleutels.
Probleempje.

Maar die deuren moeten open kunnen, zeker als binnenkort het voorjaar er aan komt.

Zo nu en dan kijk ik naar een oude aflevering van Baantjer, waarin rechercheur de Cock (met c.o.c.k.) soms heel nonchalant een etuitje met pennetjes te voorschijn haalt en waarmee hij dan een slot binnen 2 seconden open heeft.

Zo’n man zocht ik hier dus ook maar vond hem niet.

Wel ik kreeg enkele tips hoe ik die sloten geforceerd zou kunnen krijgen.
Tip 1, pak een boormachine en boor het slot er uit. Dat lukt dus niet omdat er stalen pinnetjes in zitten waartegen een ijzerboor het aflegt.
Tip 2, pak een grote sleutel of een tang en breek het slot kapot. En waarachtig, dat lukte wonderwel, een flinke ruk met die tang en het slot kwam er aan splinters uit.
Vertel het alsjeblieft niet verder dat dit zo makkelijk gaat, dat mag verder niemand weten.

En omdat ik nog een van Ruud gekregen passend cilinderslot met sleutels op de plank had liggen kon ik de zaak weer in oorspronkelijke staat herstellen, maar dan met sleutels zodat de deur naar behoefte open gezet kan worden en ook weer op slot gedraaid.
Eigenlijk zoals het hoort.

Communicatiestoornis.

De oogst aan communicatieproblemen over de afgelopen 5 dagen:
1 kapotte mobile telefoon, gelukkig had ik de oude nog bewaard en kon ik de simkaart weer terug zetten,
noodzakelijke vervanging van de versleten vaste huistelefoon door een set nieuwe draadloze telefoons,
en nu vandaag 1 gekreste computer. En nee, de hond heeft hier niet aangezeten.

Ik hoop dat computerPeet er nog wat mee kan aanvangen, want ik heb natuurlijk geen zogenaamde back-ups gemaakt. Waarom zou je dat doen? Nou hierom dus.

En het is nog maar dinsdag, wat kan er nog meer gebeuren deze week?
Verder gaat hier alles wel goed, het is weer eens te koud om buiten of in het appartement echt wat nuttigs te doen.

Maar desondanks komen we met de douche toch langzaam iets verder. Iedere dag doen we wel wat.