maandag 27 juni 2011

Aanrecht.


De gewaardeerde gasten hebben nog maar nauwelijks hun hielen gelicht of ik sta alweer met frisse moed te knutselen in het appartement.
Dit ondanks de “zinderende” hitte van 27 graden. Dat valt dan eigenlijk nog wel mee, want volgens de krant zou vandaag de temperatuur aan de zuidelijke westkust boven de 40 graden komen. En dat is niet leuk meer.

Ik heb van verscheidene rustdagen mogen genieten, dus we kunnen er weer tegen aan.

Er zijn 2 grote gaten in het mooie aanrechtblad gezaagd om plaats te maken voor de spoelbak en het gasstel.
Dat is een kwestie van heel zorgvuldig meten en zagen. Ik geloof dat het goed gegaan is.

Morgen volgt hopelijk het aansluiten van afvoer, water en gas.

zondag 26 juni 2011

Johannes feest.


Ditmaal was de maaltijd een stuk eenvoudiger, brood met braadworst. Het lijkt Duitsland wel maar dan anders.

En dit omdat het weer de dag van Saint Jean was, of eigenlijk was dat vrijdag al. Maar zaterdag is een mooiere dag om iets te vieren.
Het feest van Johannes de Doper wordt ook benut om de langste dag te vieren volgens wikipedia en dus zal dat wel waar zijn.

Nadat we de hele dag een redelijk grote rommelmarkt ofwel le vide grenier hebben kunnen bezoeken, was er ’s avonds weer het grote vuur voor st. Jean dat gestookt wordt om de goden gunstig te stemmen voor een goede oogst. Daar sta ik helemaal achter, je weet maar nooit of het helpt. De oude Germanen en de Kelten waren daar heilig van overtuigd, dus waarom moet ik het dan beter weten.

Eerst wordt een aperitief genuttigd waarbij je dus nooit moet vragen om een rode wijn want dat is natuurlijk absoluut geen aperitiefdrankje. Die rare hollanders weten er ook niks van.
En daarna als gewoonlijk de gegrilde worst met stokbrood. Erg lekker.

En later, als het donker is, wordt het vuur ontstoken, maar daar hebben we niet op gewacht.
Bij ons voor het huis konden we ook erg fijn genieten van de zoele avond en een glas wijn.
Uiteindelijk was het de laatste avond voor onze gasten dat ze konden genieten van ons prachtige uitzicht, ook in het donker.

Wie desondanks toch het vuur wil zien branden, moet terug bladeren naar mijn verhaal van juni vorig jaar. Vermoedelijk is het dit jaar exact gelijk verlopen.

zaterdag 25 juni 2011

Luxe leven.


Het lijkt er bijna op dat we niet anders doen dan lekker eten.
En zo is het eigenlijk ook. Is het niet buitenshuis dan is het wel gewoon thuis bij het verorberen van een door één van de dames gemaakte voedzame maaltijd.

Zo werden we gisteren uitgenodigd door Annie en Rudy om “a table” te gaan bij het gelijknamige restaurant in Saverdun.

Dat laten we ons geen twee keer zeggen, dat willen we wel. Erg lekker en ook nu weer erg veel.

En mijn zogenaamde haast met de verbouwing? Nou, dat ligt deze week op een bijzonder laag pitje. En dat is ook wel weer eens goed want dan kunnen mijn overspannen spieren weer even tot rust komen.

donderdag 23 juni 2011

Hulp, intern-extern.


Het voordeel van gasten bij huis is dat ze, als ze goeie zin hebben natuurlijk, nog wat zeer nuttig werk kunnen verrichten.

Bijvoorbeeld een onbehoorlijk haveloze afrastering opknappen, of, minstens zo belangrijk, een lekkere maaltijd koken.

Kijk, daar hebben we wat aan!

woensdag 22 juni 2011

onweersluchten.


zo ziet de lucht er uit na een onweersbui.

Muziek.



21 juni, het is zomer.
En het is feest, fête de la musique. Heel Frankrijk bruist van de muziek vandaag.

Ook Diny moest opdraven met haar koor in Auterive.

En voor de gezelligheid ben ik weer eens mee gegaan, samen met Annie en Rudy die een poosje bij ons logeren. We konden met hen mee rijden, dus dat was makkelijk.

Poes, poes, poes.


Bijna zaten we er weer eens mee opgescheept.
Ik hoorde al een poosje een klagelijk miauwen, maar ik dacht aan een buizerd, die kunnen dat ook. Toen ik toch eens op onderzoek uitging zag ik een klein zwart katje op een boomtak zitten.

En ik weet het inmiddels, als je zo’n beestje aanhaalt en wat te vreten geeft kom je er niet meer van af. Maar ja, laten verhongeren is ook zo wat. En Diny meende dat we toch wel iets verplicht waren omdat we twee katten achter gelaten hebben op Chicane.
Dus heb ik hem/haar uit de boom geplukt en verkwikt en gelaafd.
En natuurlijk ging het beest daarna niet meer weg.

Gezien de goede resultaten met de geiten, kwam ik weer op de gedachte om een bord aan de weg te zetten met de mededeling dat we een kat hadden gevonden.

En waarachting, een uur later kwamen 2 jongelieden aanlopen die een jong poesje kwijt waren.
Of we hem niet wilden houden, dat mocht best.

Neeeeeee! Dat willen we niet, we hebben al een kat.
En toen hebben ze hem maar mee genomen.

Eind goed al goed.