Waternood.

Ik had hier nog altijd een grote propaangastank in het weiland staan die niemand wil hebben. Eerder had ik hem als eens te koop gezet op de franse marktplaats, maar er kwamen geen reacties.

En zo kwam ik eindelijk op het heldere idee om er maar een regenwateropvangtank van te maken. Twee en een halve kubieke meter regenwater op voorraad is natuurlijk in een droge zomer ook wel nuttig. Goed voor de groentetuin.

Het vergt enig vernuft natuurlijk, maar laat dat maar aan mij over. Toch?

Stemmen.

Ik wil vanuit het verre Zuid-Frankrijk iedere Nederlander een fijne en gezonde stemdag toewensen. Ik hoop dat jullie allemaal op de goede partij stemmen, dan komt het vast wel goed.

Wij doen er deze keer niet aan mee. Niet uit onwil of uit protest, maar vanwege het simpele feit dat een in het buitenland wonende Nederlander op de dag van de stembusgang, morgen dus, in het bezit moet zijn van een geldig paspoort. En dat zijn we niet.

Onze paspoorten liepen in augustus af en wij zijn dus op dit ogenblik illegaal.
Hadden we dat dan niet eerder kunnen regelen? Ja natuurlijk wel, maar dan moeten we een paar uur van onze kostbare tijd verspillen om naar het consulaat in Toulouse te gaan en daar zien we nogal tegen op.
Wie wil er nu graag naar een grote stad als je dezelfde tijd in de mooie natuur kunt doorbrengen?

Al zal het natuurlijk wel een keer moeten.

Bezoek.

Het was dunnetjes dit jaar met het bezoek aan Les Tamaris. Slecht weinigen ondernamen de lange tocht naar het warme zuiden.

Maar nu, aan het eind van de zomer, is toch schoonzus Marietje weer eens gearriveerd.

Zonde.

De côte d’ Azur is best wel mooi, de lucht en het water zijn dezelfde kleur (azur)blauw geverfd.
Maar dat is dan ook alles wat er positief over te vertellen valt.

Als je daar met een camper komt voel je je niet erg welkom, want je kunt bijna nergens parkeren. Voor iedere parkeerplaats hangt een balk op 2 meter hoogte waar je dus niet onderdoor kunt. En vind je ergens toch nog een parkeerplaats waar je wel op kunt met de camper, dan staat er binnen een minuut een vent naast je portier met de opdracht op zo snel mogelijk op te rotten. Nee, dat is geen plek voor campercaristen. Dan is het een stuk zuidelijker bij Narbonne en omstreken toch een stuk aangenamer.

Slecht één keer konden we aan de kant van de weg parkeren waarbij we aan één kant een mooie picknickplaats hadden en aan de andere kant van de weg de zee.
Dat was wel erg mooi.

Maar……. op die zelfde plaats, op precies de plek waar ik aan het water sta te mijmeren, is mijn autosleutel met afstandsbediening in het niets opgelost. Ik had hem in mijn zak, samen met het fototoestel. Toen we terugkwamen bij de camper zat het fototoestel er nog in en de autosleutel was verdwenen.
Gelukkig had ik de sleutel van de achterdeur in de andere broekzak. En een reservesleutel lag in de camper verstopt. Dus geen paniek, niets aan de hand.

Teruggekomen in de prachtige Ariége, was één van de eerste acties het bestellen van een nieuwe sleutel. Geen enkel probleem als je de code goed bewaard hebt.
Maar helaas heb ik wel verzuimd om eerst na te vragen wat zo’n geintje kost. Ik vermoedde dat zoiets best wel 50 euro zou kunnen kosten.
Nee dus, die Fiat garage meende me 243 euro en 12 cent in rekening te moeten brengen!!!!
Iedereen weet dat ik bepaald niet zuinig ben, maar voor dat bedrag had ik me graag beholpen met een sleutel zonder afstandsbediening.

Dolgelukkig.

Na jarenlang genoegen te hebben genomen met afgelegen hoekjes waar ze aan een gammel tafeltje de dingen kon doen die ze graag wilde doen, moest ik nu eindelijk eens diep in de buidel tasten om een echte werkplek creëren. Eindelijk heeft ze de beschikking over een mooi en royaal bureau. En dat mag dan ook wel eens een keer.

Bah vies.

Dat heb je dan soms als je wat anders probeert, dat brood van die biologische bakker is niet te eten. Dat vinden wij tenminste. Experiment mislukt!
Het ruikt zuur en het smaakt zuur. Misschien is dat juist het kenmerk van biologisch, maar geef ons portie dan maar aan Fikkie.

Of nog beter: aan de kippen in de hoop dat die er een lekker eitje van kunnen fabriceren. Dan hebben we tenminste nog wat.

Mimosa.

De steeds prachtig bloeiende mimosa was bevroren de afgelopen ze winter. Ik heb het eerder verteld.
Maar de natuur staat voor niets, een tiental nieuwe boompjes ontspruiten aan de levenskrachtige wortels van die oude boom. Zoveel dat ik zelfs zal moeten snoeien om het uitzicht niet dicht te laten groeien.

Tot zover het positieve bericht.
Wat veel minder is: de zomer lijkt voorbij, het is nat en koud. Ik moest vanmorgen zelfs een lange broek en een jas aan bij onze zondagmorgenwandeling.
We hopen dat dit slechts een tijdelijke dip is want we waren net zo mooi gewend aan dat warme weer.