R.I.P.

Zoek maar niet langer, ik heb hem zelf al gevonden.

Aan de kant van de weg in een greppel en zo plat als een pannenkoek. Aangereden door een auto en overleden in de kracht van zijn leven.
Geen fijn gezicht!

Roep’n.

Facebookvrienden van Diny weten het al. Onze broccoli uit de groentetuin stikt van de rupsen.
Geeft niks natuurlijk, de broccoli is er even lekker om en het schijnt dat rupsen voedzaam en gezond zijn. Vol met vitaminen, proteïnen, mineralen en eiwitten.
Ondanks dat wast Diny de meeste rupsen er wel vooraf af.

Toch schijnt het wel bijzonder te zijn, want uit de Achterhoek kwam de reactie: “wi’j hept vooral roepen in de moos”.
Dat mag dan zo zijn, maar wi'j hept hier geen moos, oftewel (voor de niet-achterhoekerse lezers, die gelukkig met velen zijn) boerenkool.

13.

Het getal 13, een ongeluksgetal? Je komt er vanzelf voorbij, als je maar lang genoeg wacht.

Gisteren was het precies 13 jaar geleden dat we met heel ons hebben en houden naar Zuid-Frankrijk zijn getrokken, het onbekende tegemoet.
Nu, 13 jaar later, vinden we het nog steeds een goede stap die we toentertijd gezet hebben.

Zouden we het in Nederland dan zoveel slechter hebben gehad als we waren gebleven? Nee, vast niet, maar wel anders.
En zullen we hier dan voor altijd blijven, zoals ons wel eens wordt gevraagd? Wie weet, de tijd zal het leren. Wellicht kijken we er over 13 jaar weer heel anders tegen aan.

Wijn en zwijn.

Volgens wikipedia “is de primeurwijn wijn van de eerste persing, met veel 'fruit', vaak nog wat schraal bij de eerste slok, maar in de afdronk kan al wel de kwaliteit van dat jaar en dat huis worden herkend”.
Dat laatste is ons helaas niet gelukt.

Net als in andere jaren, de nieuwe wijn was niet te zuipen!
De eerste fles die we probeerden leverde klare azijn op.
Een andere fles, een beaujolaiswijn uit Gaillac, die ons werd aanbevolen als toch wel erg lekker, vonden we wel wat beter, maar nog niet je van het.

(Een beaujolaiswijn uit Gaillac, vreemd, ik dacht toch werkelijk dat de beaujolaisstreek heel ergens anders in Frankrijk gesitueerd is).

Maar het vlees van een wild zwijn is toch wel erg lekker. Goed van structuur en weinig vet. Het is natuurlijk afhankelijk van hoe het klaargemaakt is. Als het in deze grote hoeveelheden gegrild wordt is, jammer genoeg, niet alles even goed gaar en gekruid.

Gelukkig werd tijdens het eten ook een côte du rhône op tafel gezet, een lekkere wijn die al een jaar heeft kunnen rijpen. Dat had toch echt wel onze voorkeur.

Verder werd door een deel van de Esplassers (het andere deel kon de tv niet zien) met grote aandacht een belangrijke rugbywedstrijd op tv gevolgd.

Eindelijk is ie d’r.

« Jamais les vins primeurs du beaujolais n’ont été aussi bons ».

"Nog nooit was de nieuwe beaujolais zo geweldig goed als deze keer". Zo stond het in de krant en dus is het waar.
We hebben er weer een heel jaar op moeten wachten, maar vanavond gaan we hem proeven in de salle de fêtes van Esplas. We kunnen bijna niet wachten zo benieuwd als we zijn naar die vreselijk goede kwaliteit. We vinden er meestal niks aan, maar nu zal het anders zijn. Of niet soms?

De derde donderdag van november mag deze wijn wettelijk eindelijk voor het eerst gedronken worden. Dus afgelopen woensdag ’s nachts om 12 uur was het weer zover. Wij moesten hier het geduld op brengen om tot zaterdag te wachten.

En als klap op de vuurpijl, vermoedelijk om de avond toch nog goed te maken, krijgen we deze keer ook nog sanglier te eten. Zwijnenvlees.
Er zullen er vermoedelijk veel geschoten zijn dit jaar, hoewel ik dat hier in de buurt niet heb gemerkt.
Een buurman, die boer is, verheugt zich er op: “kan ik me eindelijk wreken op die rotbeesten, ze vreten al mijn mais op en nu is het mijn beurt”.
Ik heb hem gezegd dat ik helemaal aan zijn kant stond en hem zou helpen met zijn wraak!

Een aardig filmpje over die nieuwe wijn is hier te zien. Helaas in het Frans, maar de plaatjes spreken voor zich.

Als paddenstoelen.

Ja, als paddenstoelen, zo snel groeien ze uit de grond de laatste tijd. Het is een virus dat snel om zich heen grijpt.

En nu heb ik het over loodsen, hangaars, die speciaal gebouwd worden om het dak vol te leggen met zonnepanelen. En dan gaat het om het dak, de rest in niet zo van belang. Ja, als het gebouw er toch staat wil men er natuurlijk wel een paar landbouwmachines onder zetten, maar daar gaat het niet om. Het gaat om de stroom die opgewekt wordt en die behoorlijk gesubsidieerd zal zijn. Anders beginnen die boeren er niet aan.

Eergisteren was het weer zo mooi dat we een eind zijn gaan fietsen en tijdens die 25 km zagen we her en der zeker 5 van die gloednieuwe gebouwen met de lelijke zwarte daken.
Ook geen gezicht natuurlijk, maar altijd nog mooier als die grote wolken uitbrakende kerncentrales die je ook overal in Frankrijk ziet. En vooral minder gevaarlijk, geloof ik.

Daghuur.

Soms, heel soms, wil ik nog wel eens iets voor een ander doen. Je moet toch wat als nieuwe regeringsplannen dreigen dat de pensionado’s drastisch gekort gaan worden.

Zoals vandaag, vandaag heb ik een mini vaatwasmachine aangesloten, een WC gerepareerd, een stopcontact vastgedraaid, een deurslot vervangen en een hek, zo goed als kwaad het ging, gerepareerd.
Zeg niet dat ik hier in het warme zuiden maar wat lig te luieren. Dat mag ook wel eens gezegd worden.