Vakantie.

Marcel en Sylvie hebben vakantie en die brengen ze hier bij ons door. En laat nu ook nog de temperatuur zo zijn dat we buiten kunnen zitten. Als je persé wilt, tenminste.

En wandelen met de honden kan altijd, natuurlijk

BambouLisa.

Mocht er onder de trouwe bloglezers iemand zijn die in deze crisistijden toch nog wel enige euro's wil investeren in een mooi project, dan kan ik aanraden om op deze link te klikken.

Brandhout vervolg.

Gelukkig hoef ik hier niet altijd alles alleen te doen.
Diny ontfermd zich over het aan stukken zagen van de dunnere takken.

De kippen staan in slagorde klaar om, zodra ze de kans zien, aan te vallen (op de mais die ik net gestrooid heb). Anka zorgt er voor dat alles ordelijk verloopt. Zo is iedereen op zijn/haar wijze nuttig bezig.

Brandhout.

De laatste dagen zijn er weer grootse dingen verricht.
De grote stapel brandhout die in de kippenwei lag, is met de kettingzaag aan brokken gezaagd en nu ben ik bezig die brokken te kloven met mijn splinternieuwe, geweldig werkende elektrische houtklover. En dan alles netjes onder dak opstapelen om het nog kletsnatte hout een paar jaartjes te laten drogen.

En het mooie is dat ik niet meer met een zware kloofbeitel hoef te zwaaien, dat spaart mijn schoudergewrichten.

Winterwerk.

Werk voor de winter.
Deze week heb ik al de schoorsteen geveegd om voorbereid te zijn als de winter invalt en nu ben ik maar eens begonnen met brandhout zagen.

Gelukkig hoeft dit hout deze winter nog niet te branden want het is nog kletsnat.

Chanterive.

Zondag mocht ik Diny begeleiden naar een optreden met haar koor. Helemaal naar Revel, een dorp of misschien wel stadje op zo'n 70 kilometer hier vandaan. Niet naast de deur dus, maar het leek me beter om haar niet alleen te laten gaan. Een onbekende weg en alleen in het donker terugrijden?

Maar het was goed weer en omdat we met de camper waren kon ik de tijd die ze nodig had om van te voren te repeteren in alle rust doorbrengen met lezen en koffiedrinken. Revel was snel bekeken, het enige bezienswaardige punt was het centrum met zijn grote overdekte markthal.

En hoe het koor gezongen heeft kun je horen als je hier op klikt.

Brrrr.

Ik kan ook schrijven: grrrrrr.  Want eergisteren liep ik nog in de korte broek en de blote bast. In twee dagen basculeerd het weer van de warme zomer naar het koude en natte najaar. Dit zal men in NL misschien wel gewoon vinden maar ik vind het voor Zuid-Frankrijk ronduit schandalig.
In 10 minuten had ik 15 mm regen in de regenmeter, de dakgoten stromen over en ik hoor boven op de vliering getik van lekkage. Moet ik binnenkort weer het dak op om dat lek op te sporen.
En de lampen moeten om nu 4 uur al aan, zo donker en grijs is het. Je zou er depressief van worden.

Ik mag toch hopen dat er nog vele zonnige dagen voor ons in het vat zitten. Anders ga ik niet tevreden de winter in.