Blommen.

Een mooie zonnige vrijdag in maart, mij is gevraagd of ik zo vriendelijk wilde zijn om een defecte wc pot te vervangen door een mooi nieuw exemplaar.
Ja, waarom zou ik dat niet willen, temeer omdat ons in ruil daarvoor een smakelijke en voedzame maaltijd was beloofd. En ik heb in mijn alreeds beetje lange leven al wel honderd wc potten vervangen en/of geplaatst (als het niet meer is) dus mag ik mezelf toch wel een ervaren wcpottenplaatser noemen.

Voor alle zekerheid hebben we vooraf eerst genoten van die beloofd maaltijd, die van zodanig goede kwaliteit was dat ik daarna volgaarne aan de slag kon gaan. Meer vol dan gaarne.

En terwijl ik mij uitsloofde om een goed stuk werk af te leveren, gingen de beide blommen er geëlektrificeerd tussenuit om in een naburig bos wilde narcissen te plukken.
Het blijkt steeds maar weer dat het in deze wereld ongelijk verdeeld is.

Troep.

Rotzooi is het, troep. Een kwaliteit van nul komma nul. Ze moesten zich de ogen uit de kop schamen om zoiets slechts te verkopen.
Zo, dat is er uit.

Drie jaar geleden, toen we hier op les Tamaris kwamen wonen, wilde Diny dat ik een drooglijn zou maken. Zo gevraagd, zo gedaan, het is uiteindelijk ook een beetje in mijn eigen belang.
Ik kocht enkele palen, die er speciaal voor gemaakt zouden zijn om een eind in de grond te rammen, en daarvan heb ik dus die drooglijn gemaakt.

Het blijkt dus gewoon onbehandeld waaibomenhout te zijn, want nu krap 3 jaar later is één van die palen al in de grond helemaal weggerot!
Dat zal me niet weer overkomen, de nieuwe palen zijn uitgevoerd in goed behandeld T-ijzer. Die staan wellicht enkele jaren langer.

Roosachtig.

Regen, hagel en stormachtig weer, dat is ons toebedeeld de laatste dagen. En dat verveelt ontzettend snel zoals jullie misschien kunnen weten.

Vandaag zag ik tussen twee buien door nog even kans om naar buiten te gaan en wat nuttigs te doen. De zon scheen zelfs heel even. Dat voelt toch wel wat fijner.

Vandaar dat ik de snoeischaar gepakt heb en de rozenstruiken te lijf ben gegaan. Die waren hoog nodig aan een grondige beurt toe. Niet dat ik daar echt verstand van heb, maar ik wel eens vernomen dat je niet gauw te veel snoeit bij rozen. Vooral het oude hout moet er uit.
We zien het van de zomer wel hoe de bloei is.

Meteorologische lente.

Na alle kou en regen van de afgelopen dagen is het weer een verademing om de zon te zien. Zodat ik ook weer comfortabel mijn zondagmorgenwandeling kan uitvoeren.

Onderweg blijkt dat de natuur al langer het "veurjoar in de kop" heeft. De kalfjes lopen al weer door de wei te dartelen en verzamelen zich nieuwsgierig bij het zien van de honden, zich vermoedelijk afvragend of die gevaarlijk zouden kunnen zijn.
De volwassen moederkoeien blijven stoïcijns voor zich uit kijkend, al herkauwend, liggen.

En de pruimen-en krentenbomen staan volop in bloei.
Prachtig toch?

Computerweer.

We hebben erg veel geluk met het weer. Het regent, het waait en het is guur.
Wat daar zo fijn aan is?

Vanwege de dreiging van windows xp dat ze er mee ophouden, ben ik op zoek gegaan naar een vervanger en ben uit gekomen bij Linux mint, een programma dat gratis te downloaden is van internet en dat volgens zeggen ook nog een stuk beter beveiligd is tegen virussen en ander gespuis.

In mijn optimisme dacht ik dat ik dat allemaal zelf zou kunnen installeren maar dat was een kleine zelfoverschatting. Dus moest computerPeet ingeschakeld worden, die zich tot mijn grote vreugde best wel eens wilde verdiepen in de geheimen van linux.
Vermoedelijk ook met het oog op toekomstige werkgelegenheid.

Dat was gisteren.
Vandaag zit ik dus, lekker droog bij de warme kachel, achter mijn computer de bediening te doorgronden en om de nodige programma's te downloaden.
Ik tref het toch maar weer.

Vreetzaam.

Ze kunnen er wat van, die kippen. De zakken met voer zijn niet aan te slepen en ook stellen ze een schoon hok op prijs met een bodem die bedekt is met een dikke laag strooisel.
Normaal haal ik gratis schaafsel bij een tuinmeubelen timmerende kennis, maar die laat het er ook bij zitten tegenwoordig.
Zodoende moet ik weer diep in de buidel tasten  bij de boerenbond. Hoewel gelukkig de tweede zak voer  mocht worden gekocht voor de halve prijs, wegens reclame. Wat een boffen!

Maar daar staat dan weer tegenover dat die kippen uitstekend hun taak vervullen en aan de lopende band eieren leggen.
Dus ik mag niet klagen.

Hoofdbrekens.

Wat kan een mens het moeilijk hebben.
Diny vroeg om een vliegenscherm voor het raam van de slaapkamer. Met zo'n ding kun je, volgens haar, het raam wagenwijd open zetten om te luchten zonder dat er vliegend ongedierte binnen komt.

Vooruit maar weer, zij vraagt, wij draaien.
Nu heb ik het eerste probleem al bij de kop: hoe ga ik dat doen?

Ik kan natuurlijk zelf zo'n ding maken, net zoals ik voor de deuren gedaan heb. Maar dan loop ik direct tegen een probleem aan, ik kan alleen maar horren maken die met een scharnier open en dicht gaan. En dat kan en mag weer niet, want 's nachts moeten ook de vensterluiken dicht en dan zitten ze elkaar ik de weg.
Dus die optie is vervallen.

De tweede optie, een stuk duurder, is het kopen van een oprolbaar vliegenscherm. Met pijn in mijn hart heb ik daar voor gekozen, ik heb zelfs de duurste gekocht die ik vinden kon waar volgens de verkoper wel 10 jaar garantie op zou zitten. Dat moet toch wel goede kwaliteit zijn.
Maar dan ben je nog lang niet van de problemen af want de montage blijkt nog best wel ingewikkeld te zijn. Dit ondanks een uitgebreide beschrijving en een uitgewerkte tekening.

Maar wees niet ongerust, uiteraard is ook dit allemaal weer gelukt en als ik nog een tweede zou moeten plaatsen zou dat mum van tijd gebeurd zijn. Maar dat hoeft weer niet.