Eind goed...........

We zijn weer terug van weggeweest. Na een driedaagse tocht zuidwaarts mochten we constateren dat alles nog net zo was als toen we weggingen. Alleen was alles een beetje groener. 

 De traditionele wandeltocht voerde deze keer naar het Goor en de Vennebulten, niet ver weg en toch mooi

Een simpel verjaardagsfeestje monde uit in een leuke familiebijeenkomst met nog nooit eerder gehoorde zang van Marcel die een lied vertolkte van mijn favoriete zanger Ede Staal en een optreden van de gekke hoedenmaakster die de boel de stuipen op het lijf kwam jagen.

Brasem.

De familie is weer eens even compleet. Deze keer dank zei nicht Pauline die 50 jaar heeft mogen worden
Ook dank zei mijn eigen verjaardag natuurlijk.

Sylvie was er natuurlijk ook bij, maar iemand moet die foto toch nemen,nietwaar?

Barlo

De zon keert eindelijk weer terug. Na een traditionele wandeling met broer Jan door een koud Goor, over de Venebulten en langs de kaarsrechte Slingebeek, wordt het nu weer en beetje zomer.
Vanmorgen hebben we zelfs een snufje cultuur tot ons genomen met een bezoek aan het Aaltens museum. Er was een expositie met het onderwerp "liefde in oorlogstijd"

zondagmorgenwandeling.

Dat moet natuurlijk ten allen tijde doorgaan, die beroemde en onmisbare zondagmorgenwandeling. Ook al moet het dan desnoods in de bossen van Baarn. De hond maakt het zo te zien niet veel uit.
Er zijn mindere plekken om de dag door te brengen.

De buitenblijver.

Je zal maar hond zijn en met de camper mee moeten. Daar sta je dan met een ketting om de nek.
Maar zij mag niet klagen want ze heeft net een boswandeling achter de rug.
En wij ook, samen met een meneer die ons onderwees welke planten uit de natuur eetbaar en ook nog lekker zijn.

Maar het verschil is: ik zit met een glaasje wijn en een krant te wachten op een lekkere maaltijd.

Gezellig

Met z,n beiden in de camper

BINGO!!!!!!!

Er was een uitnodiging om mee te doen aan de lotto in Esplas. Daar zijn ze hier gek op in het zuiden want alles en iedereen organiseert wel een lotto, tot de brandweer toe.

En ik dacht, een loterij, och ja ik zal er eens aan mee doen want dan weet ik ook hoe dat gaat. Nog niet eerder gedaan.
Dat weet ik dus nu inmiddels wel.

Het blijkt een bingo-avond te zijn. Een feestzaal stampendevol met goklustige mensen die van heinde en ver zijn gekomen. Nu heb ik al nooit graag aan bingo mee gedaan, maar deze avond had ik het wel heel erg moeilijk.
"Quatre-vingt-seize, eh vier maal twintig plus zestien, oh ja zesennegentig".
"Soixante-dix-neuf, eh zestig plus tien plus negen, oh ja negenenzeventig".
Ik zal jullie vertellen, dat valt echt niet mee, vooral als die getallen ook nog op z'n zuid-frans worden uitgesproken. Ik had drie kaarten gekocht, dus dat duurde allemaal veel te lang voor ik de cijfers ontdekt had. Een aardige buurvrouw wees me zo nu en dan een getal aan dat ik gemist had.

Na 4 ronden heb ik met beginnende koppijn de pijp aan maarten en de kaarten aan mijn buurvrouwen/mannen gegeven. Zij waren er wel blij mee.

Toen ik vernam dat er wel 12 rondes zouden worden gespeeld ben ik tijdens de korte pauze afgenokt.
Wel jammer van de prachtige prijzen die er te winnen waren. Maar mijn buurman die ik één van de kaarten gegeven had beloofde plechtig dat als er een prijs op zou vallen, deze toch voor mij zou zijn.
Erg sympathiek!