Overlast.

Vanmiddag klaagde mijn buurman over overlast van wilde dieren. Ook bij hem vreten de konijnen alles kaal. En hij verwenste vooral een koppel eksters dat bij zijn huis rondvliegt.
Eén van die eksters, het zal het mannetje wel weer zijn, wordt des duivels wanneer hij zijn spiegelbeeld ziet in spiegels en ramen.
Een autospiegel heeft hij besmeurd en beschadigd en ik zag hem van afstand al regelmatig tegen het keukenraam van de buurman vliegen, om niet te zeggen; bonken. Helemaal door het dolle heen bezig zijn vermeende rivaal af te maken.

Mijn buurman wees naar een vogelnest in aanbouw, hoog in een boom en vroeg mij of ik soms wist welke vogel daar bezig was. Natuurlijk weet ik dat en vertelde hem dat het een eksternest is en dat hij binnenkort dus uitbreiding van de eksterschare kon verwachten. Ik kon aan hem zien dat hij niet blij was met die boodschap, sterker nog, hij bedreigde die schattige vogeltjes onbeschaamd met de dood. Als was hij de eerste de beste terrorist!

Maar dit alles is nog niets vergeleken met mijn probleem.
Wij hebben weer eens last van muizen. Die hebben zich een weg gevreten door de muurisolatie en door de gipsplaten, waardoor ze een opening gemaakt hebben naar de linnenkast op de slaapkamer.
De linnenkast? Ja de linnenkast. Ik weet ook niet wat ze daar te zoeken hebben maar weet wel dat ik ze daar niet wil hebben. 's Nachts hoorden we ze volop knagen en dat verstoort onze nachtrust.

Ik heb dat gat diverse keren volgestopt met muizengif waar ze blijkbaar heerlijk van gesmuld hebben want het was steeds verdwenen. Niet dat het ook maar enig effect had, ze bleven komen.
Dus heb ik al mijn onmetelijke slimheid weer eens in de strijd gegooid en heb het gat afgesloten met een emmer waarin een muizenval met een lekker stukje kaas ligt te lonken.

En echt, het werkt. Zo nu en dan horen we in de nacht een doffe klap van de dichtslaande val en enig gespartel, waar na de rust wederkeert. Binnen een week had ik al 4 van die vetzakken gevangen.
En ja, ze zijn allemaal dood!

Zo leeft de heer G. te F.

Onderstaand verhaaltje werd me vandaag toegezonden per mail. Het geeft wel aardig aan hoe we ons hier door het leven bewegen.

Dick woont in Frankrijk net als God, hoe leeft God dan in Frankrijk ? 

Nu dat is heel eenvoudig: net als Dick staat hij laat op in de morgen, hij gaat eerst naar het kippen hok om de kippen te voeren, dan raapt hij de eieren en brengt ze naar de keuken. 

Ondertussen is Dinie naar de bakker geweest en heeft drie croissants en een stokbrood gekocht. Thuis gekomen heeft ze een eitje gebakken en nu ontbijten ze gezamenlijk. 

Dick eet drie croissants, dik besmeerd met boter en Dinie eet er twee. Daarna eten ze het eitje, daarbij drinken ze verscheidene koppen koffie, daarna gaat Dick naar buiten en als hij er zin in heeft maakt hij een schilderij van de prachtige omgeving.

s,Middags eten ze stokbrood ook weer dik besmeerd met boter, ook eten ze een gekookt eitje, daarna doen ze een siësta zoals dat in Frankrijk gebruikelijk is. Om vier uur zijn ze weer wakker en dan is het ook weer bijna avond en tijd voor de avond maaltijd. Ze eten zwijgend hun maaltijd en drinken daarbij een fles wijn en daarna gaan ze naar bed.

Ik weet niet echt of het zo gegaan is. als ik het mis hen moeten jullie het maar zeggen. Ik heb alleen mijn fantasie laten werken en tussen haakjes, ik heb nog een schilderij van je tegoed . 

H. te H.

Veranderingen.

Dan ben je al zo oud, je denk dat je alles al meegemaakt hebt en dat je het leven op routine kunt doorleven. Bijvoorbeeld, de wekelijkse boodschappen doe je blindelings in het vertrouwde supermarktje.  Je weet alles te vinden want je koopt iedere week precies de zelfde producten die al 15 jaar op precies de zelfde plek liggen.
Maar dan....

Maar dan wordt er een nieuw winkelcentrum(pje) gebouwd in Saverdun. Met een supermarkt, een grote stad waardig. En niet dichterbij, nee hoor, zeker 3 minuten rijden verder weg. Maar dat is nog niet het ergste, het ergste is dat je in zo'n nieuwe en grotere winkel eerst als verdwaasd rondloopt. Niets ligt meer waar het hoort te liggen. Zelfs ik als kruidenierszoon, die dus toch wel wat gewend was, heb de neiging om daar gillend weg te lopen.
Maar dat doe ik dan weer niet, want mijn whisky is op.

Hier raak ik meteen aan het grote doorslaggevende verschil tussen Frankrijk en Nederland: hier verkoopt een supermarkt wel sterke drank maar geen tabak en in Nederland.....
Zo kan er toch ook nooit één Europa ontstaan !

Ik vind het zo wel goed, want drank kan ik absoluut niet missen en tabak daarentegen inmiddels wel een beetje.

Maar verder is het terrible!

Uitholling overdwars?

Het zag er beroerd uit met mijn toeterproject. Op het laatste blog gaf ik aan dat het allemaal niet zo makkelijk was.

Maar ik ben natuurlijk geen mensch die bij de pakken neer gaat zitten en heb dus een ander stuk hout gepakt en ben opnieuw begonnen met mijn poging om een midwinterhoorn te maken.

En ik kom er al een heel eind mee. Het boomstammetje is in vorm gezaagd en geschaafd en ik mocht de lintzaag van Wilco gebruiken om het in de lengte door midden te zagen. En nu komt het er op aan om het zo gelijkmatig en glad mogelijk uit te hollen. 

Het bekende spreekwoord "waar gehakt wordt vallen spaanders" bevat wel enige waarheid, zoals op de onderstaande video is te zien. Of hier

Er is nog een lange weg te gaan maar ooit zal het goed komen.

Kanwaljanken !

Het leek zo'n mooi stuk hout, die vers gezaagde stam van een wilde kers.
Een beetje te wild bleek vandaag, want tijdens de transformatie tot midwinterhoorn ontdekte ik een smerige rotte plek in het hout.
Ik was al een mooi eindje op weg met de bewerking en dan is het plotseling einde oefening.
Eerlijk gezegd had ik me wel iets anders voorgesteld.

Nu kan ik weer helemaal opnieuw beginnen!

Mooie dorpentocht.

Nog meer plaatjes op deze link.

Ra, ra, ra,

Wat moet dit nu weer worden?

Ik heb na lang zoeken in het bos van buurman Willie een boom gevonden die volgens mij wel geschikt is voor het doel waarvoor ik de stam wil gebruiken. Buurman Willie is de kwaadste niet en gaf me desgevraagd direct toestemming om de door mij geselecteerde wilde kers om te zagen. Waarom het bos van de buurman? Dat bos ligt veel dichter bij huis dan mijn eigen bos, waardoor ik een hele hoop energie bespaar. (En mijn eigen brandhout natuurlijk!)

Daarop heb ik de rust even danig verstoord met het geknetter van de kettingzaag en het geronk van de trekker die de gevelde stam naar huis moest slepen.
En nu, enkele zweetdruppels later, na het ontschorsen van het stammetje en het verrichten van enig zaagwerk met de elektrische kettingzaag, die veel minder lawaaierig is, komt er al een beetje het model tevoorschijn dat ik uiteindelijk bereiken wil.

Maar nu weet nog bijna niemand wat het moet worden. Dat bewaren we dan maar voor de volgende keer. (Mocht mij werkelijk lukken om datgene te maken wat ik in mijn kop heb gehaald )