Wijnen?

 

De broer van de buurvrouw, die wegens scheidingsperikelen tijdelijk ook onze buurman is, is bevriend met een wijnboer uit Sigean, een plaatsje bij Narbonne. Die schijnt daar een uitgestrekte wijngaard te hebben. En omdat de restaurants gesloten zijn blijven die lui zitten met een grote voorraad wijn van wijnjaar 2020. 

Die broer gaat daar wat aan doen en haalt karrenvrachten wijn op om die weer te leveren aan familie, vrienden, kennissen, collega's en ook buren. Het wordt aangeleverd in containers van 5 liter voor een prijsje van iets meer dan 1 euro per liter en wij hebben er twee besteld. Ik neem aan dat het best wel een goede wijn is, anders zouden de buren er niet aan beginnen.

Nu moeten we dus 10 liter wijn op zien te slurpen. Of je een emmer leeggooit!

Ik giet het over in de lege whisky flessen die ik nog wel bewaard heb. Voor alle zekerheid heb ik er een sticker opgeplakt zodat ik me niet zal vergissen. Het zal je overkomen dat je meent de whiskyfles te pakken en er blijkt wijn in te zitten!

schiettent.

Niet geschoten is altijd mis. Wel geschoten is soms raak. Drie van de zes afgevuurde pijlen hebben min of meer de "roos" geraakt. Wie doet me dit na?

Inmiddels staat er al weer een nieuw model kruisboog op stapel. Want al doende leert men en al doende doet men ideeën op hoe het anders moet of beter kan. De keus is uit een plastic boog, een bambou boog, een ski materiaal boog of een boog van welke houtsoort dan ook. Ik ga het allemaal uitproberen.

het patroon is uitgetekend, nu moet er
gezaagd worden.

Het pistool model is zo goed als
klaar voor gebruik. 

Het schiet alleen lang niet zo ver als 
het eerste exemplaar.

Regenmeten.

Regenmeters kunnen kapot. Ze vriezen kapot als je ze bij vorst niet op tijd binnen haalt. Of leeg gooit.

Ik heb van armoe een nieuwe gekocht omdat ik toch wel wil weten hoeveel water er soms uit de lucht valt.

En die nieuwe regenmeter doet het geweldig goed. Ik heb nog nooit eerder een regenmeter gehad die zo snel tot de rand toe gevuld was met regenwater. Binnen een paar dagen is er 40 millimeter opgevangen. Klasse! 

Het grondwaterpeil wordt mooi aangevuld zo.

Het nadeel is wel dat de tuin nu één grote modderpoel is waar ik niet meer veilig kan rondlopen. Al struikelend en uitglijdend moet ik twee keer per dag de kippen zien te bezoeken. 

En een nadeel is ook dat, mede dank zij de stormachtige westenwind, de regen onder de dakpannen doorslaat. Op twee plekken zie ik lekkage en dat is vervelend want dat betekend dat ik op mijn ouwe dag het dak op moet om enige reparaties te verrichten. Straks als het droog is.

 

Pistolen Dickje.

 

Na de eerste kruisboog, die niet meer dan een probeersel was, moest er een tweede volgen. Deze keer een pistoolvormig ding. 

 En zie het resultaat! Met vallen en opstaan komen we tot het min of meer gewenste resultaat. Nog een kleurtje er op spuiten en het lijkt heel wat.

Goed hout vinden voor de boog die onder hoge spanning komt te staan is nog niet zo makkelijk. Het beddenplank hout en het perenboom hout bleek niet veerkrachtig genoeg. Ik las ergens dat het materiaal waar ski's van gemaakt worden wel erg sterk en veerkrachtig is. Maar ja, hoe kom je aan een oude ski? Geen nood, Peet heeft (bijna) alles en nog meer. Hij heeft mij  twee van die dingen geschonken. En dat niet alleen, hij vond ook dat bamboe erg geschikt zou zijn en ook dat had hij in de aanbieding. En ook nog een paar kopjes koffie, twee glazen wijn en een luisterend oor. Uiteraard heb ik dit aanbod onder grote dankzegging aanvaard. Ik moest nog snel zijn om voor het fatale opsluit tijdstip van zes uur thuis te zijn.

En jawel, een stukje gespleten bamboe voldoet aan al mijn wensen. Ik moet nog uitzoeken hoe strak de snaar gespannen kan worden want de afgeschoten pijl moet natuurlijk wel een flinke snelheid meekrijgen.

het afvuurmechanisme.

niet alle hout is kruisboog hout.

het begint er op te lijken, compleet met
pijlvasthoudbeugel.

pijlenfabricage.

bamboehout is beter geschikt, blijkt nu

de volgende boog gaat wellicht gemaakt worden
van skimateriaal.

Houtdrogerij

Ondanks het miserabele, stormachtige weer ( ik werd vanmorgen wakker door het gekletter van een enorme hagelbui) ben ik toch maar de natuur ingetrokken om enkele takken te zagen. Een pruimentak en een walnotentak. Ik heb ze van de schors ontdaan en te drogen gelegd in de salon bij de warme kachel. Wanneer ze droog zijn ga ik ze verder bewerken en testen op buigzaamheid. 

Wat ik ervan ga maken wordt later geopenbaard. 

Je kunt altijd wel een stok vinden om een hond te slaan, zegt een spreekwoord. Maar daarvoor zijn ze niet bedoeld!

Ze worden daarom wel oplettend bewaakt door onze waakhond. 

 

Weerzien.

 Een poosje geleden maakten wij kennis met twee vrolijke varkens. De belangstelling was wederkerig, zo te zien. Gisteren zag ik ze weer terug. 

Op mijn zaterdagmorgen wandeling passeerde ik, zoals wel vaker, het terrein van de kasteeljongens, zoals ik ze pleeg te noemen. Ik zag iemand voor de oude beheerderswoning zitten  die een olieachtige vloeistof in flessen aan het gieten was en op mijn nieuwsgierige vraag wat dat te betekenen had gaf hij aan dat ik maar eens binnen moest kijken.

Ik liep het oude huisje binnen en keek mijn ogen uit. Een tiental mensen, allen lid van de familie, was bezig één van die varkens te ontleden en aan worsten te draaien en aan spek en karbonades te snijden. Aan de zolder hingen een paar grote hammen en een tiental worsten te drogen. 

Eén van hen zat voor een knappend haardvuur en was bezig in een grote kookpot de olie uit ingewanden en botten te koken. Die olie was bedoeld om later te gebruiken als olie om in te braden. Het deed mij sterk denken aan Panoramix die voor Astrix de toverdrank aan het brouwen was.

Op de tafel lag een stuk zilverpapier met een grote homp paté waarvan ik, op aandringen van de aanwezigen, naar hartenlust kon smullen. Bescheiden als ik ben, nam ik een klein hapje van dat lekkers."Nee, nee, toe maar, neem vooral een grotere hap". Errug lekker!!

Het geheel deed me denken aan mijn vroege jaren waar toentertijd bij ons ook jaarlijks een varken werd geslacht en ontbeend. Dat was altijd een hele onderneming en dat is niet veranderd, zo te zien. Ook was het toen de gewoonte om na de slacht een worst naar de buren te brengen. Ik ben benieuwd of dat hiet ook zo is!

De hele familie werkt mee en de hele familie eet er van mee. Niet meer dan 6 personen bij elkaar? Minimaal 1 meter afstand? Muilkorf op? Hoezo?

Het kon minder!

 20 Eieren, Twintig!!! Zoveel had ik er in de broedmachine gedaan. Ik dacht bij mezelf: we kunnen toch nergens naar toe en nu heb ik mooi tijd om een aantal kuikens op te voeden. Om de ouder wordende pluimveestapel te verjongen. Ik had er zelf een stuk of 10 bij elkaar gespaard en, om de machine vol te krijgen, heb ik een tiental eieren bij buurman Willy gebedeld. De machine draait toch, dus ik kan voor het zelfde geld het maximale er ik stoppen en hopelijk ook er uit halen

Drie weken geleden heb ik de broedmachine aangezet en na een weekje wachten kon ik met de schouwlamp constateren dat alle eieren van de eigen kippen niet bevrucht waren. Mijn haan laat het totaal afweten. De andere eieren kon ik dankzei de dikkere schaal niet goed bekijken en die heb ik dus laten liggen. En nu, na drie weken broeden komt het resultaat te voorschijn. 

Twee (!!!!) hele kuikens hebben zich een weg naar buiten gevochten. Nou ja, ééntje dan, de andere moest ik zelf voorzichtig uit het ei pellen omdat het te lang duurde voordat hij/zij de schaal doorbroken had. Twee van de twintig !!!  Is het niet in en in triest? En daarvoor moet nu drie weken lang de warmtelanp branden. 

Het kon inderdaad minder, maar meer was mooier geweest.