Gladiatoren

Voortgang.

Het duurt nog wel even voordat alles in kannen en kruiken is.

Gisteren hebben we een verplichte controle gehad van ons huis m.b.t. de aanwezigheid van lood en asbest. Ook werd de elektrische installatie en de isolatietoestand van het huis gecontroleerd.
Dat zijn nieuwerwetse fratsen van de franse overheid. Daar wordt een uitgebreid rapport over opgemaakt en dat krijgt ook de koper onder ogen zodat hij weet wat hun te wachten staat. Ik ben toch wel benieuwd wat er in staat. Dat kost wel de lieve som van 470 euro te betalen door de verkoper, wij dus.
Het rapport dat we kregen van het andere huis had voor ons niets te betekenen, de zwakke punten hadden we zelf al gezien.

En dan moeten er zich nog andere instanties over buigen, bv of de grond wel onttrokken mag worden aan de agrarische sector. Dat was het natuurlijk al toen wij het kochten maar daar kijken ze niet naar.
En als je die procedure wilt versnellen moet je 100 euro betalen. Een legitieme vorm van smeergeld.

Dus de overdracht van ons huis is niet eerder dan in oktober. We hopen toch dat de overdracht van la Tamaris een beetje sneller kan zodat we een maandje hebben om daar binnen nog enkele broodnodige werkzaamheden te verrichten. We hebben geen zin om er hals over kop in te trekken.

DMM

Het gaat hier natuurlijk niet altijd over huizen, ook al is dat hier momenteel wel het grootste onderwerp van gesprek.
Andere dingen gaan ook door.

Neem nou die zuurkool die Diny een poos geleden trachtte te maken.
Vandaag was het zo ver dat die zuurkool klaar moest zijn.

Dus is met groot ceremonieel de pot geopend en de inhoud bekeken, beroken en geproefd.
Het leek, rook en smaakte naar echte zuurkool. Goed gelukt mag je wel zeggen.

Vanmiddag hebben we dus zuurkoolstamppot gegeten. Weer of geen weer, dat maakt niet uit.
Ik miste alleen de rookworst die er bij hoort.

Coup du cœur.

We worden iedere dag een beetje wijzer. Dat moet ook want stilstand is achteruitgang en dat kunnen we nog niet hebben.
Maar in dit geval betreft het de makelaars wereld. We komen erachter dat er net zo veel werkwijzen zijn als makelaars kantoren.
De één werkt strikt formeel en wil alles op kantoor afwerken en da ander doet net alsof en regelt alles informeler en sneller.
We zijn er vandaag achter gekomen dat als je een verkoop opdracht tekent, dat op het kantoor van de makelaar dient te gebeuren. Want als je……………..

Ik moet even stoppen met schrijven omdat er weer een makelaar met een paar huizenkijkers voor de deur staan, ik ga zo verder.

……….We zijn nu enkele uren later en ik kan jullie tot onze grote vreugde zeggen dat huize Chicane verkocht is. Reeds!

Een betrekkelijk jong en erg sympathiek Frans echtpaar met een zoontje van een jaar of vier hadden erg veel interesse in ons huis. Voor alle zekerheid hadden ze nog een vader en een broer meegebracht om ook rond te kijken. Veel ogen zien meer als een paar en een beetje ruggespraak is altijd fijn.

Dat rondkijken hebben ze grondig gedaan, het huis is goed bekeken en ook alle bijhorende bijgebouwen zijn grondig doorzocht. Ze hebben daarna een rondje over het terrein gemaakt en kwamen tot de conclusie dat dit net was wat ze zochten. Ze waren meteen verliefd op huis en plek.
Heel even werd er nog gepraat of er nog wat van de prijs af zou kunnen, maar toen ze hoorden dat er morgen nog weer een paar (engelse) kijkers zouden komen gingen ze snel overstag.
Ze hadden van te voren al met hun bank overlegd hoever ze zouden kunnen gaan en dit bleef blijkbaar binnen hun budget.

En zo loopt alles weer op rolletjes. Mooi hé?

En wat ik hierboven over die makelaars wilde schrijven is niet meer interessant. Alleen dat we 2 andere makelaars die we gisteren en vanmorgen nog hadden ingeschakeld, weer kunnen afzeggen.

Anka vesus Dombo.

Huiler.

We zoeken de meest mooie en slimme hond uit en maken de afspraak dat we hem na een al geplande Nederlandreis komen ophalen.
Twee weken later is het zover, we halen hem uit zijn vertrouwde omgeving en nemen hem mee naar een voor hem onbekende bestemming. Hij heeft even omgekeken en één keer gejankt, daarna nooit meer!

Zo stond het ruim10 jaar geleden geschreven in één van mijn toenmalige verhaaltjes. Het ging over Filou.

Eén keer gejankt, daarna nooit meer.
Dat is iets waar we nu alleen nog maar van kunnen dromen.

Hondje Anka heeft niets met vroeger te maken, zij leeft nu en zij zal zelf wel uitmaken of ze jankt of niet.
En ze heeft besloten dat wel te doen. Elke avond als zij in haar hok moet en elke morgen als zij er uit wil geeft ze luidkeels blijk van haar ongenoegen. En niet zo maar eventjes, nee ze doet dat langdurig. En dat is niet leuk voor ons.

Tot haar verdediging wil ik aanvoeren dat ze ook veel te vroeg bij moeder is weggehaald. Het zal je maar gebeuren.

En daarbij heb ik van vrouw dierendokter te horen gekregen dat ik niet meer mag terug denken aan Filou. Dat is geweest en Anka moet een eigen kans krijgen
En daar heeft ze natuurlijk ook gelijk aan.

Kijkers.

We hebben de nodige makelaars ingeschakeld om ons huis te verkopen. Drie verschillende immobiliers zijn voor ons bezig. Dat is hier niet uitzonderlijk.
Als het dan nog niet lukt!!

Vandaag hadden we dan ook al de eerste kijkers. En die waren direct ook al enthousiast over ons prachtige huis. Nu moeten ze natuurlijk ook nog een serieus bod doen.
En wij maar wachten. Dinsdag komen de volgenden.

Nou ja, wachten. Diny had vandaag een afspraak met de directeur van de plaatselijke Credit Agricol, onze onvolprezen huisbankier. Hoger kon ze zo snel niet bereiken.
En die beste man vroeg alleen maar hoeveel geld we nodig zouden hebben en dat genoemde bedrag gaf bij hem geen enkel probleem. Volgende week de nodige contracten tekenen en alles is voor elkaar.

Zo kan het ook. Nu lopen ze natuurlijk ook ontzettend weinig risico met 2 huizen als onderpand en dan ook nog mijn “goedlopend bedrijf” als auto-entrepreneur. Daar had ik zelf niet eens zo gauw aan gedacht maar een heldere geest wees me daar op.