zondag 31 januari 2016

Moderne ellende.

Wat kan een mens het toch moeilijk hebben, of het zich moeilijk maken.

Er zijn dingetjes in de handel waarmee je via de stroomdraad een wifi signaal kunt verspreiden door het huis en omstreken. En omdat gasten soms mopperen dat ze in het appartement slechte verbinding hebben, dacht ik dat zo op te lossen.

Dus ik koop zo'n ding en sluit hem aan. Fluitje van een cent als je de gebruiksaanwijzing goed leest. Maar niet heus.
Ik ben er uren mee bezig geweest om het aan de praat te krijgen, zonder resultaat.

Slim als ik ben, pak ik de handel in en ga naar Peet om hem dat te laten regelen. Die jongen heeft vele malen meer verstand van computers en aanverwante troep dan ik.
Maar ook hem lukt het in eerste instantie niet om het aan de praat te krijgen.
In eerste instantie dus!

Totdat hij op een gegeven moment een handeling verricht waar hij zich niet van bewust is en die ik niet gezien heb. En zo maar, ineens, doet het apparaatje datgene waarvoor ik het gekocht heb.
JUICHKREET!!!!! We nemen er direct een biertje op om dit te vieren.

En nu maar afwachten of er nog gasten gebruik gaan maken van de wifi in dat appartement. Maar een bijkomend voordeel is dat ik nu ook in mijn werkplaatsje online muziek kan luisteren.



donderdag 28 januari 2016

Prêt a pondre.

Dat betekent zo veel als "bijna aan de leg"

Mijn kudde kippen veroudert, net als ik zelf, langzaam maar zeker.  De oudsten zijn misschien al wel een jaar of zes als het niet meer is. En op die leeftijd vermindert de lust tot eieren leggen nogal.

Om toch in de nabije toekomst kakelverse eieren te kunnen rapen had ik half december bij de plaatselijke boerenbond enkele legkippetjes besteld. Maar omdat die kippenbroeder/fokker rond de kerst niet wenste te werken, werden ze vandaag pas afgeleverd. Niet dat dit erg is!

Vandaag kon ik dus mijn bestelling ophalen, vier stuks van het ras Sussex. Maar of ze nu al "prêt a pondre" zijn betwijfel ik gezien hun nog erg jonge voorkomen.
Maar goed, dan wachten we nog maar wat langer.





dinsdag 26 januari 2016

Groot onderhoud.

Ik zeg wel eens dat hier nooit wat gebeurt, dat het hier zo rustig wonen is.
Dat was vandaag wel anders, wel een uur lang werd onze rust verstoord door het geronk van een grote graafmachine. Weg was de stilte!

Deze graafmachine wordt ingezet om de fosses langs de weg schoon te maken en uit te diepen teneinde ons, in geval van hevige regenval, te vrijwaren van water overlast.
En dat is wel weer mooi van het departement.



maandag 25 januari 2016

Afwerking.

Mijn zuiveringsproject voor het douche- en wasmachinewater was nog altijd een beetje in de experimentele fase.
Het zogenaamde grijze water stroomt via een vetvanger naar een drietal in serie geplaatste waterbassins. Toen ik er net mee begon leek het niet al te best te werken, bijna de helft van goudvissen gaf de geest.
Maar het zuivert nu beter en/of de vissen zijn resistenter geworden, in elk geval bloeit de vissengemeenschap weer op. Ik zag zelfs weer jonkies zwemmen.

Zodoende besloot ik vandaag, mede wegens het mooie warme weer, dat het tijd werd om de bovengrondse vetvangton weg te werken in de grond. Dat oogt wat beter.

En zo vind ik altijd wel weer wat om te knutselen.

vrijdag 22 januari 2016

Bescherm de retraites













Ik kreeg vandaag een bericht in de brievenbus met het dringende verzoek om een petitie te ondertekenen die gericht is au président de la République en om tevens een open brief te ondertekenen die gericht is aan de président van een Frans pensioenfonds.

Wat wil het geval? In 2005 werden de pensioenfondsen van de GDF en de EDF (de gigantisch grote Franse gas-en elektriciteitsbedrijven) ondergebracht bij een algemeen pensioenfonds.
En in plaats dat dit pensioenfonds er beter van is geworden is er in 10 jaar 1,3 miljard euro meer betaald aan de energiepensionado's dan er is binnengekomen van die bedrijven. Welke ook nog een veel en veel beter pensioen ontvangen dan de klagers.
De uitkeringen zijn veel hoger en de pensioengerechtigde leeftijd ligt veel lager en zou liggen tussen de 75 en 80% van hun laatste salaris. De energieboeren vertrekken met 55 jaar, wat langzaam wordt opgetrokken tot 57 jaar in 2033!

Hoewel ik natuurlijk geen enkel recht van commentaar heb, althans wat de uittrede leeftijd betreft. Het percentage ligt wel even anders..

Maar dit doet zeer bij de minderbedeelden, die vrezen dat dit uiteindelijk ten koste zal gaan van hun pensioen en daar kan ik me best iets bij voorstellen.
Moet ik die petitie nu ondertekenen, ja of nee? Dat is een dilemma.
Moet ik nu solidair zijn met die gas en elektriciteits jongens en meisjes of zal ik mijn verleden vergeten? Ik kan ook gewoon niets doen omdat het mij niet aan gaat.
En de vraag is natuurlijk ook: waarom kreeg ik dit als buitenstaander in de bus? Ze zullen mij toch niet zien als één van hun?

Voor de goede orde, het is niet mijn pensioenfonds waar het hier over gaat. Nee, mijn pensioenfonds is al lang geleden uitgemolken door de (r)overheid.




zondag 17 januari 2016

Ik zal handhaven.


Hoewel dit zeker geen politiek blog is maak ik voor één keer een uitzondering en, hoewel ik weet dat het niets oplost, plaats hierbij mijn diepe frustraties naar aanleiding van wat ik hoor en lees op de Nederlandse media. Het is wel een lang verhaal maar dat moet dan maar.


“De overheid.”


Ik heb vandaag via uitzending gemist Eén Vandaag teruggekeken en het programma gezien over de vliegramp in Portugal van vele jaren geleden.
Er zijn zo lang na dato nog steeds veel onduidelijkheden en vragen over de oorzaak van het ongeluk. Het ene rapport spreekt andere rapporten tegen. Was het slechte weer nu wel de oorzaak of zijn er fouten gemaakt door de piloten of heeft toch het achterstallig onderhoud van het vliegtuig er mee te maken?

En ook hier kwam weer eens naar voren dat de “overheid” niet duidelijk is geweest in haar berichtgeving.
In veel gevallen is de nasleep van rampen zoals deze één grote ellende voor de nabestaanden en de waarheidszoekers. Er worden structureel gegevens niet openbaar gemaakt, wat wel wordt vrijgegeven is niet volledig, er worden complete zinnen onleesbaar gemaakt, er worden zaken tot staatsgeheim verklaard, enzovoort.
En het blijkt zelfs dat goedwillende onderzoekers moedwillig en onterecht voor leugenaar worden uitgemaakt.

Dit soort verschijnselen horen we zo vaak als er iets aan de hand geweest is, zie de MH17 ramp, zie het vluchtelingenprobleem en zie de diverse parlementaire enquêtes die er zijn geweest.
Het komt steeds weer terug!

Dat een bedrijf als Martinair zich in allerlei bochten wringt om onder de verantwoordelijkheid uit te komen is absoluut niet goed te praten, maar verbaast me niet. Er zijn grote financiële belangen mee gemoeid. Ze kunnen wat mij betreft niet streng genoeg worden aangepakt.

Maar de overheid, wie of wat is eigenlijk de “overheid”.

Bestaat de overheid uit dat clubje ministers en staats-secretarissen, al dat niet gekozen door de burgers?
Die zich steeds vaker in allerlei bochten wringen om maar niet te hoeven toe te geven dat ze fouten hebben gemaakt. Zie het gebeuren op het ministerie van veiligheid!
Die zich beroepen op “het landsbelang” terwijl ze alleen het begrotingstekort voor ogen hebben. En de benadeelde burger laten stikken. Zie Groningen.
Die soms zelfs de tweede kamer niet informeren wegens “staatsgeheim”.
Die antwoorden op schriftelijke vragen uit die zelfde tweede kamer voor zich uitschuiven tot ver over de uiterlijke datum.

Neem nou de minister president met zijn grote woorden als de “onderste steen komt boven” en zijn vastgeplakte grijns op het gezicht.
Neem de zorg die steeds verder uitgekleed schijnt te moeten worden, ook al gaat het ten koste van de hulpbehoevenden. En ten koste van de vele moedige werkers in de zorg.
Neem het leger dat op pad gestuurd wordt met minimale uitrusting terwijl er miljarden worden uitgegeven aan een falend gevechtsvliegtuig.

De overheid die zaken verbiedt terwijl veel burgers en ook de logica anders willen.
Zie het tegen alle redelijkheid ingaande en veel geld kostende verbod op de hennep teelt, zie de euthanasiewensen voor en door zieken en ouderen die de dagen zat zijn. En de mensen die daar zwaar op tegen zijn hoeven toch geen hasj te roken en hoeven geen pil te nemen, toch?
Wie is dan toch die “overheid” die de burger in die vrijheid belemmerd?



Neem nu de grote schare vluchtelingen die dit land binnenstromen. Of ze nu welkom zijn of niet, ze zijn er en dus moet er wat gebeuren.
Nu worden burgers voor het blok gezet door soms grote hoeveelheden vluchtelingen in kleine gemeenschappen te droppen. Met alle gevolgen en protesten van dien.
Waarom kan niet heel simpel iedere gemeente eenzelfde percentage opnemen zodat niemand de “overheid” kan verwijten dat de “rijke” gemeenten buiten schot blijven?
En waarom moeten misstanden bij die vluchtelingen onder de mat worden geschoven. Als het toch uitkomt zijn de gevolgen nog erger!
En zo kan ik nog wel even door gaan als ik er even langer over na denk.

Ik verbaas me al veel langer dat min of meer eerzame personen onherkenbaar worden in hun doen en laten zodra ze in de regering zitten. Zijn het soms in ook maar trekpoppen die zelf ook geen kant uit kunnen?
Wat gebeurt er met die mensen?

Waar zit de macht?
Zit er achter de regering soms nog een andere groep mensen, zoals de top van het ambtenaren apparaat bijvoorbeeld, die natuurlijk al veel langer op hun machtsplek zitten en die misschien werkelijk de touwtjes in handen hebben?

Of zijn het misschien de machtigen en (super)rijken uit de zelfde wereld als Martinair die ons land en ook de wereld regeren? Gezien de functies die de regeringsmensen voor en na hun regeringsperiode soms/vaak bekleden lijkt me dat zeker niet onmogelijk.

Anders kan ik het niet verklaren dat de burger niet altijd en overal eerlijk en met open vizier tegemoet wordt getreden.
Ik heb al langer het idee dat de overheid er niet voor de burger is maar dat de overheid meent dat de burger er voor de overheid is.
En dat kan niet de bedoeling zijn! Er horen geen geheimen te zijn!

Kortom, wie kan me vertellen wie het voor het zeggen heeft in Nederland?


Even ter geruststelling: verder gaat alles goed met mij!


Stinkverhaal.

Het is geweldig mooi weer, dat was de laatste dagen wel eens anders. De lucht is blauw, de zon schijnt en de sneeuw ver weg op de bergen is oogverblindend mooi.
Dus kan het zondagmorgenrondje met het hondje gewoon doorgaan.

Wanneer we de kippenhokken van de buren passeren kan Anka het niet laten overal rond te snuffelen. Man, man, man, wat ruikt het daar lekker. Volgens haar dan.

Op die plek staan een paar tonnen waarin de buurman zijn overtollige dooie kippen in braadt. Nou ja, braden, het is gewoon verbranden. Het is een echt kippencrematorium! Dooie kippen er in, stookolie er over, lucifer er bij en branden maar. Eerder legde hij die kippen op een hoopje in de natuur voor de vossen en de vogelen des velds, maar die konden de hoeveelheid niet aan. Dus nu maar zo.

Regelmatig ruik ik, als ik buiten kom, de stank van verbrande kip. Dat is niet echt lekker, dat is smerig. Maar ja, dat is één van de nadelen van het wonen "dans la campagne" met haar zuivere lucht.

Het is niet het leukste verhaal voor zo'n mooie zondag, maar ik moet het toch ergens kwijt!