duizend kilo bladeren op een hoop.
Dat liedje heb ik overgehouden van de kleuterschool. Nee, niet mijn kleuterschool want ik heb nooit het genoegen gehad daar te mogen studeren. Ik mocht me tot mijn zesde jaar thuis vervelen. Nee dat is niet

Nee, dat komt van kleuterschool waar Marcel ooit mocht verblijven. Of hij het nog kent weet ik niet, ik wel dus.
Maar dat liedje komt ieder najaar weer bij mij boven als ik de afgevallen bladeren bij elkaar hark om in de composthoop te deponeren.
En dat met een aangenaam zonnetje na een koude nacht met nachtvorst. Maar ik kan wel aan de gang blijven want nog lang niet alle bladeren zijn van de bomen af gewaaid.