Na een lange periode van afwezigheid zijn we eindelijk weer terug in la douce france, alwaar natuurlijk de zon schijnt zo als het hoort.
Nu mochten we in NL ook niet mopperen wat het weer betreft. En ook niet wat alle andere dingen betreft die we hebben mogen mee maken.
Kijk bijvoorbeeld naar de bovenste foto, waar vind je zo'n mooi plaatje van enkele paddenstoelen die zich in een dode berkenboom genesteld hebben. Dat kom ik ergens in Barlo toch zo maar tegen tijdens een wandeling met broer Jan.

En onderweg kregen we al enkele telefoontjes van een franse ambtenaar die donders graag onze septictank wil controleren vanwege het milieu. Het is al lang geleden aangekondigd dat dit moet gebeuren in heel Frankrijk.
Iedereen die ik daar over hoorde voorspelde grote problemen, bijna niets voldoet aan de strenge normen van de moderne tijd.
Dus ik zag de bui al hangen en had nachtmerries over grote graafmachines die mijn tuin overhoop halen om het hele systeem te vernieuwen. En de kosten daarvan, niet te vergeten.

Het enige commentaar dat hij moest leveren was dat de toegang tot de septictank niet zichtbaar was. Die ligt een halve meter onder de grond. En de overheidsdienst gaat er van uit dat, als je die putdeksel op moet graven, men niet snel geneigd is om de tank periodiek leeg te laten zuigen zoals dat volgens hem wel verplicht is. En dat klopt wel! Ik ben er absoluut niet toe geneigd!
Ik moet daar dus wel wat aan doen en zodra dat klaar is kan ik hem een foto mailen en dan krijg ik de goedkeuring per kerende post toegezonden.
Dat moet dan maar een keer. Want het valt dus allemaal nogal mee.