Bugarach.

«Ne venez pas le 21 décembre !»
Met grote letters staat het in de franse krant.
Kom alsjeblieft niet naar Bugarach op 21 december, de dag dat volgens velen de wereld zal vergaan.

De ellende is dat uitgerekend Bugarach de enige veilige plek in Europa is waar je gered wordt, dus je moet wel als je niet ten onder wil gaan.

Maar de plaatselijke en regionale overheden beginnen het benauwd te krijgen, ze vrezen een dermate grote toeloop van gelovigen dat ze het niet meer in de hand kunnen houden.
De wegen worden op die dag tot in wijde omtrek afgesloten en zelfs het leger zou paraat staan.
Net als in Haren, maar dan anders.

Gelukkig hebben wij die berg al eens beklommen, dus wij hoeven er niet bij te zijn.

Knoprozen.

Er is een roos ontloken uit barre wintergrond.......

Het is dan nog wel geen winter maar het is toch wel 10 november vandaag. Dat zal geen groot nieuws zijn, want dat is in heel Europa en omstreken wel ongeveer gelijk.

Maar wat niet gelijk is kun je zien op de foto hierboven.
Rozen in de knop!!
Dat gaat nog steeds door zolang het niet vriest.

Misschien niks bijzonders, maar ik vond het toch wel mooi.

Free.

Eindelijk zijn we vrij van Tele2, onze mobile telefoon provider.
Ging het niet goed dan? Jawel, het ging prima, maar we ontdekten dat we ergens anders stukken voordeliger uit zouden zijn.
17 Euro per maand of 2 euro, dat scheelt een slok op een borrel. En ze beloven dezelfde voorzieningen. Dat ben je toch een dief van je eigen portemonnee als je dat niet zou doen. Zeg nou zelf!

En nu maar hopen dat ze de beloftes waarmaken en ook dat hun netwerk ook bij ons werkt.
En oh ja, het mobile nummer blijft het zelfde. Als alles goed gaat natuurlijk!

Muizenoogst.

De nieuwe oogst is weer veelbelovend, in drie dagen zijn er alweer evenzoveel muizen in de val gelopen. Dat beloofd wat.

We hadden er al op gewacht, zo rond eind oktober als het buiten kouder wordt trekken de beestjes weer naar binnen en horen we weer een oorverdovend geknaag op de zolder. En in de provisiekast zijn de pakken voedsel niet meer veilig.

De strijd is losgebarsten, moge de beste overwinnen (wij dus).
Helaas is onze belangrijkste bondgenoot nog steeds niet boven water.

Perdu.

Opsporing verzocht van een grijze kat, niet luisterend naar de naam Dombo.
Laatstelijk gezien op zondag 28 oktober enkele uren nadat we weer op les Tamaris waren gearriveerd.

Sindsdien ontbreekt elk spoor. Voor zijn leven wordt gevreesd.

Hondenluik.

Zij slaapt ‘s nachts in de berging, onze hond. Daar staat haar hok en haar voerbak. Maar ook overdag moet ze toegang hebben tot een droog en niet al te koud onderkomen.
Tot nu toe laten we daarvoor altijd de buitendeur op een kier staan, maar dat lijkt ons geen goed idee nu de winter nadert.
Dat wordt te koud.

Goede raad is duur, zeggen ze. Dus heb ik maar geen raad ingewonnen maar ben zelf een beetje aan het denken geslagen.

En het resultaat van al dat denken is te zien op de foto: een hondenluik naast de deur. Dat kan overdag open staan, desnoods met een gordijn ervoor zodat de meeste kou buiten blijft en Anka toch naar binnen kan komen. En ’s nachts gaat de grendel er op zodat ongedierte en snoodaards buiten moeten blijven.

Nu nog Anka zover zien te krijgen dat ze er gebruik van wil maken.

Goede tijden…..

Wat is er mooier dan op 1 november, lekker voor het huis in de warme zon, een eenvoudige doch voedzame maaltijd te nuttigen.

Beter kan een mens het toch niet hebben? Zeg nou zelf.
Moge er nog vele van dit soort dagen volgen.