Eindelijk weer thuis.

We hebben Sylvie al een poosje niet gezien, maar nu is ze dan toch gelukkig weer thuis. Nou ja, thuis, ze is weer bij ons en daar zijn we blij mee.

Misschien nog één keer terug komen naar het ziekenhuis voor een controle en dan kunnen ze hopelijk eindelijk weer naar hun eigen thuis terug keren.
Maar dat zien we de komende week wel weer.

Andorra.

Even een algemene waarschuwing aan allen die van plan zijn om op een 8 september naar Andorra te gaan.
Doe het niet!

Wij deden het wel. Marcel wilde ook wel eens wat anders dan elke dag naar Toulouse klepperen en we konden allebei wel wat bedenken dat we hoognodig in Andorra wilden kopen.
De tocht er naar toe is altijd mooi via de N20, vooral het laatste stuk door de bergen. Maar boven aangekomen zagen we al gauw dat daar de winkels hermetisch afgesloten waren met rolluiken en dat beloofde dus weinig goeds. De veronderstelde geboortedag van Maria werd herdacht en dus gooien ze daar alles dicht.

Dieselolie tanken ging nog wel en dat is daar een stuk goedkoper als in Fr. Maar om daar nu dat hele stuk voor te rijden.....
Dus na een kop koffie in een rokerig en lawaaierig drinkhol, waar we nog niet gratis hadden willen eten, zijn we weer vertrokken richting Frankrijk.

Daar was alles wel open, een restaurant in Ax les Thermes voor een lekker hapje eten en een terras in Mirepoix voor een lekker glaasje drinken. Zelfs konden we onze auto parkeren achter een ongeveer even oude neef, een Citroën GS Pallas.
Zodat alles toch wel weer goed was.

Serpent.

Nee ik ga niet zitten schelden, maar soms.....

Die mooie grote slangen hebben jongen gekregen. Zo nu en dan zie ik van die schattig kleine knuffelslangetjes over het terras schuifelen.
Erg leuk!

Maar eigenlijk willen we dat niet, eigenlijk vinden we slangen alleen maar leuk in een ver tropisch land waar wij nooit zullen komen.

En dus nemen we drastische maatregelen, James Bond waardig.
Niet dat ze er aan dood gaan, de beschrijving op de fles verteld dat ze er van terugschrikken.
We zullen zien.

Zwaluwen.

Eén zwaluw maakt nog geen zomer, vermeld een oud gezegde.
Dat kan best waar zijn.

Maar wat ik constateer is dat honderden zwaluwen wel het einde van de zomer aankondigen.

Heel veel van die vogeltjes verzamelen zich de laatste dagen in Esplas en vliegen driftig rond om vliegen en muggen uit de lucht te pikken. Dit alles ter voorbereiding op de grote trek over de Pyreneeën naar het warme zuiden.

Ze kunnen trouwens net zo goed nog een poosje blijven, want het is hier ook prachtig warm weer

Vallende wolken.

En weer was het raak. Dreigend zwarte regenwolken bedekten langzaam de lucht. Soms leek het net of die wolken in de verte contact wilden maken met de aarde om het water op een veilige wijze af te voeren.

Gelukkig zat er niet veel onweer in maar bleef de schade beperkt tot 19 mm regen. En wonderlijk genoeg koelde het niet echt af zodat we het verschijnsel mooi van onder de veranda konden aanschouwen.

Voor meer plaatjes van dit natuurwonder, zie hier. Daar hebben ze precies hetzelfde uitzicht als wij, alleen een paar kilometer zuidelijker

Onweersbui.

En nog steeds zitten we tot 12 uur ’s nacht lekker buiten. Heerlijk zomertje!

Vannacht echter kwam er een fikse onweersbui opzetten. Ik moest in het holst van de nacht nog mijn bed uit om te voorkomen dat Peet klandizie zou krijgen wegens blikseminslag op mijn computer. Ik ben zuinig op mijn nieuwe computermodem.

Ik moest wel even denken aan die boer van gisteren, die heeft dus wel een erg goede hand van bidden. Want er viel in korte tijd zo maar 14 mm water.
Nu valt dat nog mee, want ik las net in de krant dat in Tarbes de afgelopen nacht 70 mm was gevallen. En dan heb je toch echt wateroverlast.

Maar toch zaten we vanmorgen zonder telefoon. En als je dan na erg lang wachten eindelijk een telecommens aan de mobiele telefoon hebt, zeggen ze dat we uiterlijk dinsdag geholpen zullen worden.
Wie schetst dus mijn verbazing en vreugde toen vanmiddag 2 auto’s met telefoonmonteurs voor het huis stopten. En dat ze het nog konden repareren ook nog. Er was volgens hen een draadje in de aansluitdoos gebroken.

Gelukkig maar, want je zal toch eens een heel weekend zonder verbinding met buiten zitten.
Daar moet je toch niet aan denken!

September.

Alweer september.
Het wordt zelfs al een beetje herfstachtig. Niet dat het geen mooi weer is, daar ligt het niet aan, maar je merkt het aan de kleine dingen. Het is meer een gevoel.

Onder andere zie je het aan de met dauwdruppels behangen spinnenwebben in het veld.

Augustus was hier een redelijk droge maand, ik heb 19 mm regenwater opgevangen en dat is maar 38 procent van de gemiddelde augustusregen van de afgelopen 6 jaar.
Dit in tegenstelling tot de maand juli, toen was de regenval 208 procent t.o.v. de gemiddelde regen van de 6 voorgaande julimaanden.

Ik zag vanmiddag een boer zorgelijk naar zijn weiland met koeien kijken. Er groeit bijna geen gras meer in.
Ik zag hem ook stiekem bidden om regen, veel regen. En daar ben ik het nu even niet mee eens.