Nachtwacht.

Niet de nachtwacht van ene Rembrandt maar de nachtwacht van buurman B.

Hij is meer dan zat van al dat geroof en gesteel. Al drie keer in een paar weken is hij beroofd van honderden eieren en nu is het mooi geweest. De maat is vol!!!!!!

Vorige week kwam hij vragen of hij via een lang verlengsnoer stroom van mij kon krijgen, want hij wilde een val opzetten. Hij wil ’s nachts, verborgen in een goed gecamoufleerde auto, de wacht houden en als er dan een verdachte auto voorbij komt wil hij snel een grote tractor dwars over de toegangsweg naar de kippenschuur plaatsen. Dan kunnen de schurken niet meer weg met hun auto en zullen ze te voet moeten vluchten, waarna er misschien aanwijzingen gevonden kunnen worden wie het zijn. Zodat ze eindelijk door de gendarmes kunnen worden ingerekend en voor vele jaren achter slot en grendel worden gezet, alwaar ze op water en brood hun zonden kunnen overdenken.

En die stroom had hij nodig om een bewegingsschakelaar te laten werken en vooral ook om een elektrisch kacheltje de auto te laten verwarmen. Je wilt ook niet al te veel afzien, natuurlijk.

Ik vond dit zo'n dapper voornemen dat ik hem graag ter wille wilde zijn en hem dus een stopcontact ter beschikking heb gesteld.

De brave man kwam even later met 60 eieren en een paar potten kippenpâté aanzetten, ter compensatie voor mijn onkosten. Want ik wilde er geen geld voor hebben, noaberplicht en zo.

Nu, een week later, heb ik nog niet gehoord van enige positieve resultaten. Maar hij zal geduld moeten hebben want boeven komen altijd als dieven in de nacht, men kent nog de dag, nog het uur.

Ukulele.

Het nieuwe jaar heeft een nieuw begin met het reuze goede voornemen: leren ukulele spelen.

Niet ik natuurlijk, want niemand op deze aardkloot is zo onmuzikaal als ik. Maar Diny gaat het vast lukken. Een kwestie van doorbijten en zere vingers negeren.

Via het aloude en vertrouwde internet worden tal van cursussen aangeboden, waaronder dus ook het spelen op een ukelele. En ook via dat zelfde internet heeft ze het instrument uit Duitsland laten komen. Blijkbaar hebben ze daar de beste prijs/kwaliteit verhouding.

Vandaag was hij bij de post.

En nu heeft vast iedereen medelijden met mij omdat ik naar die eindeloos durende oefeningen moet luisteren, maar dat hoeft niet want ik vind het best een mooi geluid dat uit dat ding komt.

Goede wensen.

Ik heb er vele goede wensen ontvangen vandaag. En ik heb weer vele vrouwen gekust, mooie en minder mooie, zonder onderscheid te maken.

Het was weer de eerste zondag van het nieuwe jaar en dus kwamen de meeste Esplassers weer bij elkaar voor een hapje en een drankje.

En de resterende tijd heb ik gevuld met het kijken naar de nieuwste James Bond film, Skyfall.

Ook erg spannend.

En Diny? Diny bleef thuis deze keer wegens een beetje grieperig. 

Fifike

Nieuwjaarskleur.

Een Nieuwjaar en een nieuwe kleur. Er moet toch wat veranderen, anders gaat alles maar gewoon zo door.

Om die verandering niet al te gek te maken hebben wij gekozen voor een ander kleurtje in de woonkamer. Het was overal nog steeds een beetje vuilwit behang, opgesierd door bloedvlekken van doodgeslagen vliegen.

Dat mag zo langzamerhand wel anders worden en ik ben begonnen met een zachtgroene kleur voor de wand achter de televisie. Dat is rustiger voor de ogen.

Voor de andere wanden moeten we nog wat bedenken.

Een binnenhuisarchitect maakt meestal een compleet plan, wij doen het beetje bij beetje omdat we hier absoluut geen verstand van hebben. Dus hoe het uiteindelijk gaat worden is nog een verrassing.

Goed begin.

Na een erg rustige oudejaarsavond waarop we ons zelf getrakteerd hebben op een flesje bubbels en nog wat andere lekkere dingen, zijn we vandaag weer met goede moed begonnen aan alweer een nieuw jaar.

We hebben de hele dag nog geen mens gezien, ik geloof zelfs dat er nog geen drie auto’s langs zijn gekomen. Zuidfrankrijk slaapt uit.

Wij niet, wij hebben na onze oudejaarsdagwandeling ook meteen maar een nieuwjaarsdagwandeling ondernomen.

Zo kom je er nog eens uit.

En, oh ja: veel heil en zegen toegewenst voor 2013.

Kerstkalf 2990.

Hooguit een week. Ouder kan hij/zij volgens mij niet zijn.

En dan heb je mooi geluk als pasgeboren kalf dat je niet moederziel alleen in een donkere kist wordt gestopt maar dat je op oudejaarsdag zo lekker in het zonnetje kunt liggen.

Hetzelfde geluk hadden wij tijdens onze oudejaarsdagwandeling. Niet wat die kist betreft, maar wel van dat lekkere zonnetje.

En een ander grote geluk is dat, nog het kalf, nog onze hond, nog wij zelf, last hebben, laat staan overlast hebben van oudejaarsgeknal.

Wij boffen toch maar weer.