vrijdag 12 januari 2018

50



Komt dat zien op beeldenstorm

dinsdag 9 januari 2018

Gelukkig nieuwjaar.

Het is kerst geweest, het is nieuwjaar geweest en we moeten verder met 2018. Met een beetje geluk komen we dat ook wel weer door. Of niet.

Zoals gewoonlijk ieder jaar zijn we weer naar de nieuwjaarsbijeenkomst van onze geliefde gemeente geweest om de beste wensen uit te delen en te ontvangen.
Dat is altijd nog een hele klus want de plaatselijke gewoonte wil dat alle vrouwen dan gekust worden, van heel jong tot heel oud. Voor Diny is het nog veel zwaarder, zij moet dus alle vrouwen én ook nog alle mannen kussen. Verschil moet er zijn!
Als die ceremonie achter de rug is kunnen we aan de slag met de hapjes en de drankjes.

Tijdens één van de borrelpraatjes werd mij plotseling verteld dat er nog een stel Nederlanders in de zaal was. Ik had ze nog niet opgemerkt, hoewel ik ze wel eens ooit ergens eerder gezien heb. Niet echt bekenden, dus. Dat is niet vreemd, want het stikt hier in de Ariége van de Nederlanders die we niet kennen.
Maar nog veel erger was dat men mij, zonder enige verdoving, vertelde dat deze Nederlanders een stuk grond gekocht hadden van onze achter-overbuurman de burgemeester. En dat ze daar een huis gaan bouwen. OEI, is dat schrikken!!!! Dat komt wel heel erg dichtbij.

Gelukkig is dat stuk grond wel zo veel hoger gelegen dan het onze dat wij het huis vermoedelijk nauwelijks zullen zien en dat we ook geen inkijk zullen hebben.

donderdag 28 december 2017

Bollentijd.


Aan het einde van het jaar krijg ik het in mijn bol
en schiet mijn tedere gemoedje vol 
ik krijg dan gruwelijk zin in een oliebol
en is mij werkelijk niets meer al te dol
ik val dan weer even in mijn glansrol
en bak dan voor mijn eigen lol
bijna een hele grote emmer vol.


Een gelukkig nieuwjaar gewenst aan tout et tous.

woensdag 27 december 2017

De mooie dagen rond kerst.




De figuurzaag wordt goed gebruikt, Van heinde en ver komen
de jonge dames om het apparaat uit te proberen.
Nou ja, één jonge dame dan.
De Valse Lisa.😊
De mooie dagen klinkt toch beter als de donkere dagen rond kerst. Hoewel het nu even bar en boos is met het weer. De wind giert om het huis en het is koud en guur.
Tot zover de minder mooie berichten.

Iets anders dan: Zoals ik op facebook al aan gaf hebben wij met kerst uitgebreid gedineerd bij Mitzi en PP. Vier gangen maar liefst en allemaal klaargemaakt door PP die ons er aan gewaagd heeft door experimenteel te werk te gaan. Hollandse kost met een Indiaas tintje.

Hollandse kost is niet helemaal waar, want het was de eerste keer in mijn leven dat ik gevulde kalkoen mocht proeven.
Twee kolossale kalkoenen stonden er op tafel, die we dus met ons tienen lang niet op kregen. Dit ondank dat het er goed uitzag, lekker rook en goed smaakte!

En toen moest het mooi gekleurde en lekker smakende dessert ook nog komen.
Maar hoe dan ook, lekker was het en gezellig. Nogmaals jongelui, dank voor de uitnodiging.





vrijdag 22 december 2017

Regard de visite



Waar oude half versleten autobanden al niet goed voor zijn. Je kunt ze weggooien of je kunt ze nuttig gebruiken.

Als je er 4 op elkaar stapelt heb je zo een verhoging van 80 centimeter, net genoeg om de deksel van de septictank bovengronds te krijgen. Dat scheelt me de volgende keer weer een hoop graafwerk. Ik vond het nu al niet erg leuk, laat staan over een jaar of zeven.

Ik neem tenminste aan dat autobandenrubber wel een eeuwigheid goed blijft onder de grond.

In elk geval met dank aan Wilco die graag met goede en veilige banden de weg op wil en mij dus goed ter wille kon en wilde zijn.



woensdag 20 december 2017

De donkere dagen voor kerst.

Merde,shit, scheisse, poep.
"Was het maar vast advent", lang geleden was dat een kreet van Wim Sonneveldt. Dan mocht er weer chocolademelk geschonken worden op Soestdijk.

Maar erg leuk is deze tijd niet altijd. Nu bijvoorbeeld hebben we de septictank verstopt. Nee, hij is niet verstopt zodat ik hem niet vinden kan, maar de poep loop niet goed weg.

Nu weet ik best wel waar dat ding zit onder de grond want daar heb ik een foto van. Maar het kost weer enige spierkracht en zweetdruppels om die deksel tevoorschijn te toveren. En daar houd ik niet zo van.
Tachtig centimeter diep zit hij. En dat mag helemaal niet, want een septictankcontroleur heeft mij laatst verteld dat die deksel zichtbaar bovengronds moet zijn. En dat heeft natuurlijk wel zijn voordelen.
Dat ga ik dus zeker veranderen, want dat leegslurpen moet eigenlijk om de vijf jaar.

Maar vandaag kwam de redder in nood met een grote tankwagen om die put leeg te slurpen en om een buis te ontstoppen die weer was dichtgegroeid met wortels van de treurwilg. Betreurenswaardig !
Maar we kunnen weer !

En verder gaat hier alles goed.

dinsdag 5 december 2017