Meeleven.

Er ging een mail rond met het voorstel om allemaal een brandende kaars voor het raam te zetten als teken van meeleven met de slachtoffers van de aanslagen in Parijs.
Nu hebben wij geen vensterbank, maar wel een mooi hek waar de kaarsen ook prima op kunnen staan. En daar branden ze dan, de drie dagen van rouw die in Frankrijk zijn afgekondigd.

Helpt het, een kaars branden? Wordt daar de wereld beter van? Nee, natuurlijk niet. Maar dat is het enige wat we kunnen doen!
Hoewel geen mens het nog heeft gezien want gisteravond is er helemaal niemand langs ons huis gekomen.

Maar zelfs hier merken we dat Frankrijk in opperste staat van paraatheid is. Vanmorgen cirkelde er in de verte richting Artigat een tijdlang een helikopter rond boven een klein gebied. En volgens zeggen leeft daar ergens in de buurt een kleine groep min of meer radicale moslims die in het oog wordt gehouden door de gendarmerie.
Na een kwartier vertrok het toestel weer. Voor de rest is het gissen want ik kon natuurlijk niet zien wat er achter de heuvels op de grond allemaal gaande was.

Op een trekkertje..

Al drie keer ben ik heen en weer gereden naar het bos om brandhout te halen.
Het wordt al een gewoonte: een half uurtje er naar toe rijden , een uur bomen aan stukken zagen en opladen en dan weer een half uurtje terug. De stapel bij huis groeit al aardig aan.
En er ligt nog een heleboel voor het oprapen, dus het einde is nog niet in zicht. Ik kan doorgaan tot ik het zin er af heb.

Het is bijna een plezierreisje zo door de mooie zuidfranse natuur, ware het niet dat die binnenpaden nu niet echt comfortabel te berijden zijn.
Als je het filmpje afdraait zul je merken dat er van stilte en rust niet veel te merken is. Oren en nieren hebben het hard te verduren.

Sprokkelen.

Omdat er, ondanks mijn dringende oproep, vanmorgen niemand voor de deur stond om voor mij naar het bos te gaan om brandhout te halen, heb ik het maar weer zelf gedaan. Iemand moet het toch doen!

Over de verharde weg, door enkele weilanden en langs binnenpaden was  ik , trouw begeleid door mijn hond, binnen een half uur met trekker en kar in mijn eigen sprokkelbos.

Nadat ik een dik uur met mijn kettingzaag had rondgezwaaid had ik voldoende handelbare brokken om de kar mee te vullen.
Niet al te zwaar beladen want je moet het bos ook weer uit zien te komen. En dat viel nog niet echt mee omdat het bos op een helling ligt en de trekker door de vele kuilen de grootste moeite had om naar boven te komen. Dan maar een keer vaker rijden.

Al met al heb ik daar weer menig zweetdruppeltje verloren.

Bosbomen.

Wie dan leeft die dan zorgt, zo luidt een spreekwoord dat niet altijd op gaat.

Neem nou brandhout: daar moet je niet op het laatste nippertje als het al vriest voor zorgen, maar dat moet je ruim van te voren regelen.
Vandaag heb ik eens in één van mijn bossen gekeken of er nog wat te halen valt.
En ja hoor, ik kan daar voor de hele winter hout weg halen zonder één boom om te kappen. Zoveel kastanje bomen zijn er in de loop van de tijd omgewaaid.
Ik hoef ze alleen nog maar in handzame brokken te zagen en naar huis te brengen.

Maar ook dat is nog een behoorlijke klus die ik graag zou afschuiven op iemand anders.
Maar wie?

Maai.

Soms zit het mee en soms....
Mijn mooie elektrische maaier ging na 10 jaar trouwe dienst zo maar, in eens, kapot. Ik had hem misschien kunnen repareren, maar hij hing al met plakband aan elkaar. Dus....

Dus ging ik op zoek naar een nieuwe. Winkel in, winkel uit, maar nergens was een fatsoenlijke en een voor mij geschikte maaier te vinden.
Ja, van die meepse stadstuin dingetjes waren er genoeg maar ik wil een echte hebben die ook een beetje lang gras aan kan.

Redder in nood, Peet, alwaar ik dodelijk vermoeid van het winkelen een kopje koffie en nog wat ging drinken, gaf een goede tip. Hij had een goede machine via internet gekocht en die liet hij mij ook zien.
Dat knoopte ik mij in de oren, (figuurlijk dan) en via mijn hofleverancier Amazon had ik binnen de kortste keren een goede en sterke maaier in huis. Zonder portokosten ook nog.

Tja, als de winkels geen goede spullen in huis hebben wordt je vanzelf internet op gedreven!

De Fransoos.

Meer weten? Zie "beeldenstorm"

Zon-dag

En het gaat maar door, de zon blijft lekker schijnen en de temperatuur blijft agreable.
Maar zodra die zon achter de bergen verdwenen is wordt het meteen een stuk kouder en moeten we weer naar binnen.

Daar staat dan wel weer een prachtige zonsondergang tegenover die de bergen een mooi gouden randje geeft. Een mooie afsluiting van een prachtige dag, toch?

Een dag weliswaar met heel veel wind. De vent d'autan blaast weer eens uit de oosthoek en die is vaak niet mis. Voor morgen wordt zelfs een windkracht 11 voorspeld en dat is heel erg hard!

Tot zo ver het weerbericht!